Foei, Miranda !

De veelkleurige Miranda was er dan toch in geslaagd ons allemaal in een keurige kring om zich heen te verzamelen. Toen ze begon te praten luisterde iedereen met grote aandacht en dronk als het ware haar woorden. Ik niet, ik wist immers wat er komen zou.
Na ongeveer tien minuten hield Miranda plotseling op met spreken. Met een luide schreeuw die door merg en been ging stortte ze zich op de zwakste onder ons. Met haar machtige klauwen greep ze hem en sleurde hem mee de hoogte in.

Die avond gingen we niet naar het dorp om te feesten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten