Ingegraven.

Om me te beschermen heb ik me onmiddelijk heel klein en bijna onzichtbaar gemaakt. Moeilijk is dat niet maar voor alle zekerheid heb ik me vervolgens ingegraven achterin onze tuin. Natuurlijk gingen na verloop van tijd vrouw en kinderen naar mij op zoek terwijl de kleinkinderen elkaar bekogelden met keiharde groene valappeltjes (in 's hemelsnaam kijk toch uit jongens !). Gelukkig kon niemand mij vinden, anders  " waren de rapen gaar geweest ". Daar durf ik de vingers van mijn rechterhand om te verwedden.
Nu woon ik bij wijze van spreken hier in mijn holletje. Het lijkt tamelijk definitief en ik moet zeggen dat het mij uitstekend bevalt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten